دوستی و رفاقت چون سربالايی يک کوه است...در مسير آن سنگلاخها؛دره ها؛صخره های صعب العبور و دوراهی های بسيار است....فقط دوستی های خالص است که بدون انحراف و پيوسته و پيوسته اين مسير را می پيمايد و به قله اين کوه می رسد و آنجاست که اين دوستی ابدی و ماندگار می شود و جدايی بی معنی می گردد.