سلام!داشتم کتاب مشرق زمین گهواره تمدن اثر ویل دو رانت ؛قسمت تمدن ژاپن رو می خوندم که به جملاتی زیبا و تأثیر گذار از فیلسوف مشهور ژاپن کایبارااک کن بر خوردم و بسیار لذت بردم.بد نیست شما هم بخوانید:
مگذار روزی بی شادی بگذرد...مگذار که از حماقت دیگران رنجه شوی...به یاد آور که جهان؛از آغاز پیدایش؛هیچ گاه از ابله خالی نبوده است...پس بیا تا خود را آزرده مسازیم وخوشی را از کف مدهیم"حتی اگر فرزندان و برادران و بستگان ما خودپرست باشند و تلاشهایی را که برای بهبود آنان می کنیم نادیده انگارند...
ساکی ارمغان زیبای عالم بالاست.اگر اندکی بنوشیم؛قلب را انبساط می بخشد؛روح خمود را بر می انگیزد؛دغدغه ها را غرق می کند؛و بر تندرستی می افزاید.در نتیجه؛مرد و یارانش را یاری می دهد تا از خوشیها برخوردار شوند.اما کسی که بس فراوان بنوشد"حرمت خود را از کف می دهد؛سخت پرگو می گردد و مانند دیوانگان گزافه می گوید...چندان ساکی بنوش که ترا به وجدآورد واز لذت دیدن گلهای شکوفان بهره مند گرداند.بسیار نوشیدن و این ارمغان آسمانی را به هدر دادن؛از ابلهی است.
موفق باشید!