اي وطن اي مادر تاريخساز                   اي مرا بر خاك تو روي نياز

اي كوير تو بهشت جان من                   عشق جاويدان من ايران من

اي ز تو هستي گرفته ريشه ام               نيست جز انديشه ات انديشه ام

آرشي داري به تير انداختن                    دست بهرامي به شير انداختن

كاوۀ آهنگري ضحاك كش                    خود كه دشمن افكني ناكار كش

رخشي و رستم بر او پا در ركاب            تا نبيند دشمنت هرگز به خواب

مرزداران دليرت جان به كف                 سرفرازان سپاهت صف به صف

خون به دل كردند دشت و نهر را             باز گرداندند خرمشهر را

اي وطن اي مادر ايران من                   مادر اجداد و فرزندان من

خانه من بانه من توس من                      هر وجب از خاك تو ناموس من

اي دريغ از تو كه ويران بينمت               بيشه را خالي ز شيران بينمت

خاك تو گر نيست جان من مباد              زنده در اين بوم و بر يك تن مباد

وقتی وزنه آخر رو بلند کرد تمام موهای تنم سيخ شد٬ بی اختيار اشکم در اومد...واقعا عجب کاری کرد اين پسر...بزن قدش حسين جان