آره سخته... آره پدر آدمو در می آره ...اما همینه که هست..هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد...به زور که این رشته رو انتخاب نکردم.خوندم؛ زحمت کشیدم؛تا بهش رسیدم چون عاشقش بودم.واقعا اگه این عشق نبود همون ترم یک ولش می کردم ولی چه کنم که واقعا این رشته رو دوست دارم.
بعضی وقتها خسته می شم... بعضی وقتها نا امید می شم... اما این عشقه که منو نگه می داره" به من امید می ده.عشق به خدمت... عشق به کم کردن درد و غصه دیگران... عشق به احیای جان افراد ...عشق دیدن لبخند طرف بعد از درمان که می دونم از میلیاردها دلار هم با ارزش تره و عشق به آدمها ..عشق به نوع بشر..
پس باید این سختیها را به جون خرید... باید نازشو کشید.ما عاشقیم و اون معشوق.مخلصش هم هستم.
شعار روز:مرگ بر عاشقی!(پدر عشق بسوزه!)
باید همت کرد... باید جنگید.. باید حرکت کرد.. چرا که حتی می شه آسمون رو بوسید:
تو یه تاک قد کشیده
پا گرفتی روی سینه ام
واسه پا گرفتن تو
عمریه که من زمینم
راز قد کشیدنت رو
عمریه دارم می بینم
داری می رسی به خورشید
ولی من بازم همینم
می زنن چوب زیر ساقه ات
واسه لحظه های رستن
ریختن آب زیر پاهات
هی منو شستن و شستن
توی سرما و توگرما
واسه تو نجاتم عمری
تو هجوم باد وحشی
سپر بلاتم عمری
******************
آدمها هجوم آوردن
برگهای سبز تو بردن
توی پاییز و زمستون
ساقه ات و به من سپردن
سنگینیت رو سینه من
سایه ات هم نصیب مردم
میوه هاتم آخر سر
که می شن قسمت هر خم
نه دیگه پا می شم این بار
خالی از هر شک و تردید
می رم اون بالاها مغرور
تا بشینم جای خورشید
تن به سایه ها نمی دم
بسه هر چی سختی دیدم
این قدر زجر کشیدم
تا به آرزوم رسیدم
بذار آدمها بدونن
می شه بیهوده نپوسید
می شه خورشید شد و تابید
می شه آسمونو بوسید

آری می شه اگه بخوای!...آری می شه اگه تلاش کنی...آری می شه...حتی می شه آسمون رو هم بوسید...
باید قد کشید!
فدای همگی!