انتظار...تپش‌قلب...انتظار...تپش‌قلب...تلخی‌و‌شيرينی...يا‌بهتر‌بگم‌تلخی‌شيرين... چه‌سری‌است‌که‌آدم‌اين‌تلخی‌را‌با‌جان‌و‌دل‌می‌پذيرد؟غير‌از‌اين‌است‌که‌عشق‌نوعی ديوانگی‌است٬اما‌اين‌ديوانگی‌دلپذير‌و‌دوست‌داشتنی‌است؟