هی‌می‌گن‌اين‌گناه‌رو‌من‌سنگينی‌می‌کنه...بار‌اون‌گناه‌رو‌دوشمه...سنگينی‌فلان گناه‌رو‌احساس‌می‌کنم‌و‌از‌اين‌حرفها...اگه‌اينطور‌باشه٬ما‌اينقدر‌گناه‌کرده‌ايم‌که‌از سنگينی‌وزنش‌بايد‌خيلی‌وقتها‌پيش‌زير‌خاک‌می‌ر‌فتيم!
نکند‌انسان‌زمانی‌می‌ميرد‌و‌زير‌خاک‌می‌رود‌که‌بار‌گناهانش‌بيشتر‌از‌تحمل‌وزنش‌باشد؟