تنهایی شاید یه راهه راهیه تا بینهایت
تنهام!.. خیلی تنها..احساسی که همیشه با منه و ترکم نمی کنه.یک احساس درونی.تنهایی از درون.. که آزاردهنده است.دور و برم همیشه شلوغ و پر سر و صداست.کم پیش میاد که از لحاظ فیزیکی تنها باشم ولی از لحاظ روحی...تنهام!
می دونم این تنهایی درد خیلی هاست.پای درد دل هر کی که بشینی این جمله رو معمولا می شنوی:((خیلی احساس تنهایی می کنم.))باید پرسید:واقعا چرا؟کی می تونه جواب بده؟...چرا ..تنهام!
آدمای زیادی تو زندگیم هستن.شاید بیشتر از خیلی ها.ولی اندک شمارند کسانی که باهاشون.. درونمو..تنهاییمو..دردمو...قسمت کنم..یه چیزایی هم هست که نمی تونم با هیچ کی قسمت کنم.چرا؟...تنهام!
با این حال خدا رو شکر می کنم که روحیه ای واقعا استثنایی به من داده به همراه دوستانی خوب که البته با زحمت زیاد بدستشون آوردم و از همشون هم متشکرم
ولی..تنهام!