نمی دونم چرا ولی هر وقت یه مدتی صداشو نشنوم یه جور خاصی می شم حالم بد می شه.حالم گرفته می شه.بعد می رم صداشو گوش می دم.کلی انرژی می گیرم.شارژم می کنه.حالم رو همیشه خوب می کنه.همیشه اینجوری بودم.موسیقی تأثیر زیادی روی من داره.بعضی وقتها که حالم بده یا اینکه از عصبانیت دارم منفجر می شم یا بر عکس خیلی خوشحالم احساساتم رو با آواز خوندن نشون می دم.این عادت از بچگی با من بوده.اکثر آهنگهایی هم که تو این مواقع می خونم مال اونه.آهنگهاش برام یه دنیا خاطره است.مثل یه پیچک تو لابلای تمام وقایع زندگیم پیچیده است.
همیشه می گم ابی یعنی عشق و دین و ایمان من.
خیلی وقت بود این آهنگ رو گوش نکرده بودم حالا به دلایلی.این آهنگ قشنگترین آهنگیه که تو زندگیم گوش کردم و از همه آهنگهای دنیا بیشتر دوستش دارم.بیشترین خاطرات تلخ و شیرین زندگیم با این آهنگ گره خورده:
هیچ تنها و غریبی طاقت غربت چشماتونداره
هر چی دریا رو زمینه قد چشمات نمی تونه ابر بارونی بیاره
وقتی دلگیری و تنها/غربت تمام دنیا/از دریچه قشنگت/چشم روشنت می باره
نمی تونم غریبه باشم/توی آیینه چشمات/تو بذار که من بسوزم/مثل شمعی توی شبهات
توی این غروب دلگیر جدایی
توی غربتی که همرنگ چشاته
همیشه غبار اندوه روی گلبرگ لباته
حرفی داری روی لبهات/اگه آه سینه سوزه/اگه حرفی از غریبی/اگه گرمای تموزه
تو بگو به این شکسته
قصه های بی کسی تو
اضطراب و نگرانیت
حرفای دلواپسی تو/حرفای دلواپسی تو
نمی تونم غریبه باشم/توی آیینه چشمات/تو بذار که من بسوزم/مثل شمعی توی شبهات
نمی تونم نمی تونم/نمی تونم نمی تونم/نمی توننننننننننننننننننممممممممممممم!