۱:چشمها هرگز دروغ نمی گويند.به چشمها و به نگاهها اطمينان کن.
خيلی اوقات رابطهء نگاهی بالاتر از رابطهء گفتاری است!!!با نگاه می توان چيزهايی گفت و نشان داد و منتقل کرد که زبان قاصر است و به گفتار نمی آيد
۲:فرض کن که مشکلاتی که در زندگی با آن مواجه می شوی شبیه تصادفات رانندگی باشد!!!
حتی اگر تمام کروکی های زندگيت به نفع تو باشد و به هيچ وجه در مشکلات به وجود آمده مقصر نباشی اين ماشين زندگی توست که متوقف شده و به تعميرگاه رفته!!!
۳:اگر هميشه در پی پيدا کردن مقصر باشيم و اين افراد مقصر را در کوله پشتی ذهنمان قرار دهيم کمرمان زير بار مقصرهايی که به وجود می آوريم خم می گردد!!!نباید دنبال مقصر بگردیم بلکه به نقش خودمان در هر کار باید پی ببريم.
۴:چرا هيچ وقت نمی دانيم چه ساعاتی به خودمان تعلق دارد؟چرا هميشه می گوييم که يه وقت هم برای خودمان نداريم؟
بد نيست کمی در مورد اين مطالب فکر کنيد.فعلا!!!