مرا با سياست دنيا کاری نيست...کاری به اينکه حق با صهيونيست‌هاست يا فلسطينی‌ها و لبنانی‌ها؛ندارم...من فقط دلم به حال جوانان و کودکانی می‌سوزد که والدينشان در آوارگی جنگ و زير آتش خمپاره و بمباران عروسی کردند و آنها را در اين فضا به دنيا آورده‌اند؛آنها در اين محيط باليده‌اند و بزرگ شده‌اند و زندگی کرده‌اند و ازدواج می‌کنند و خود فرزندانی خواهند داشت...نسلی که تا چشم باز کرده آتش و خون ديده و با آن زندگی کرده و در ميان آن می‌ميرد...
در فکر اينم که آيا آنها هيچ‌وقت معنای لذت و آرامش را می‌فهمند؟...خدايا انصاف و عدالتت را شکر٬آيا اين انصاف و عدالت است؟!!!