بغض پاييزی ابرم/بغض يک غروب غمناک

شاهد شکستن من/قطره بارون رو خاک

غربت هر چه غروبه/غم هر چه ابر دنياست

کوله بار اين غريبه/جاده دربدری هاست

ميون تنهای دنيا/شده تنهايی نصيبم

کاشکی بودی و می ديدی/اينجا بی تو چه غريبم

کاش می دونستی که بی تو/مرگ تدريجی هستيم

ياد تو تنها رفيقه/توی هوشياری و مستيم

من هوای گريه کردن/تو صدای گريه من

ياور خوب و نجيبم/بی تو من خيلی غريبم

بی تو هر لحظه يه قرنه/هر نفس زخم کشنده

تنها با گفتن اسمت/رو لبهام می شينه خنده

آخ که اين فقط يه لحظه است/بعد از اون های های گريه است

جای هر آوازه اينجا/هر صدا صدای گريه است

من هوای گريه کردن/تو صدای گريه من

ياور خوب و نجيبم/بی تو من خيلی غريبم

بی تو هر لحظه يه قرنه/هر نفس زخم کشنده

تنها با گفتن اسمت/رو لبهام می شينه خنده

آخ که اين فقط يه لحظه است/بعد از اون های های گريه است

جای هر آوازه اينجا/هر صدا صدای گريه است

من هوای....

آخيش کمی آروم شدم...سبک شدم...اين آهنگ رو دوست دارم خيلی..زمانی که بغض گلومو می گيری و می خوام خالی شم يکی از چيزهايی که گوش می دم اينه...اين آهنگ ماله ويگن است..مردی که در حال احتضار است و با مرگ دست و پنجه نرم می کنه

راستی من همچنان منتظر اينم که کدوم مطلبم رو بنويسم