باز هم مرگ..باز هم از دست دادن يه دوست...باز هم از دست دادن يه عزيز.....اين بار از دست دادن يه همکلاسی...باز مرگ يه نفر نزديک

مرگی که اين بار از روی حادثه نبوده....خودکشی...نمی دونم چرا و به چه علت....

آخه يه دختر به اين شادی...به اين پرانرژی...با اعتماد به نفس فوق العاده

با مرگ اين عزيز نه يک ورودی که کل دانشکده به عزا نشسته....

باورم نمی شه....باورم نمی شه کسی که تا همين چند وقت پيش تو کلاس با هم بوديم....با هم درس گوش داديم...با هم امتحان داديم...الآن زير خروارها خاک دفنه.....نه نمی تونم باور کنم

نم نم مرگ خانم دکتر پويه فراشبندی ورودی ۷۸ پزشکی شهيد بهشتی را تسليت عرض می کند

حال و حوصله ندارم...درک کنيد