حرف 967

هر گاه نقطه‌ای را مقصد بدانی،آخرین مقصدت خواهد بود...


 

/ 18 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
باران

[لبخند] چه جمله پرباري!!!!!!!!

s.r

هدف باید باشد تا حرکتی رخ دهد...هرگاه به همان نقطه برسیم دوباره مقصدی فراتر را خواهانیم...این قانون آفرینش ماست بیهایت طلبیم... شاید بتوان هدف را افقی گرفت نه نقطه ای ولی هرگز سکونی نیست! [گل]

!!

موافق نیستم!اگه چیزی و مقصدت ندونی و نخوای بهش برسی که دیگه زندگی معنی نداره!فکر رسیدن به مقصده که به ادم انگیزه میده سر جاش نمونه!

ابراهیم

دوست عزیز. درود اگر چه مقصد مهمترین انگیزه ی سفر است، اما آن نباید ما را از دیدن زیبایی های راه باز بدارد... وبلاگم با سفرنامه همدان به روز شده، مثل همیشه با محبتت بهم سر بزن و منو از نظرت بهرمندکن.

مهدخت

سلام ...پدر بودنو دوست دارین آقای دکتر؟؟؟؟؟

زهرا

خیلی پرمعنا و زیبا بود [لبخند]

دختر حوا

کاملا درسته ..اما فکر درهای بسته و دیوارهای بلند.. راههای ناهموار و سنگهای که گاه سد راهت میشود و گاه بر سرت می بارد را هم باید کرد.. اینجا ..این سرزمین همه راهها سنگلاخ است  ... نم نم را تعطیل نکنید..چه کسی ازخودتان مهمتر است؟ برای دل خودتان بنویسید..

نی نی

من فکر میکنم هر نقطه ای رو مقصد بدونی وقتی به اون نقطه می رسی می بینی تازه اول راهی.