حرف ۶۲

دوستی و رفاقت چون سربالايی يک کوه است...در مسير آن سنگلاخها؛دره ها؛صخره های صعب العبور و دوراهی های بسيار است....فقط دوستی های خالص است که بدون انحراف و پيوسته و پيوسته اين مسير را می پيمايد و به قله اين کوه می رسد و آنجاست که اين دوستی ابدی و ماندگار می شود و جدايی بی معنی می گردد.01.gif

/ 7 نظر / 5 بازدید
nima

زندگی گرمی دلهای به هم پيوسته است تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است شاد باشی...

مرجان

قبلی جالبتر بود...با اين يکی صد در صد موافق نیستم گاهی پستی بلندیها آدم رو برای رسیدن به قله حریصتر میکنه

Panda

من که می دونم درد تو چيه...!!! ):

عقيق

سلام ،گل گفتی اما اين گل کميابِ....ديگاهت رفيعتر و انديشه ات بلند باد...

Dr.A.S... Leo

درود! آقا شنيدم کلاس صخره نوردی ميری!؟ :)

Heaven Searcher

سلام ... خوبی ؟ آره قله دوستی های واقعی دست یافتنی هست .... راستی خواستم بگم که وبلاگ به روز شده و منتظرم ... موفق باشي